yodel

ฟอร์ด ประเทศไทย จัดทริปทดสอบรถยนต์สุดมันส์อีกแล้ว ถ้าขึ้นชื่อว่าทริปที่ฟอร์ดจัดผมไม่รอช้าที่จะตอบตกลงจะไปร่วมด้วยเพราะจากประสบการณ์การออกทริปกับฟอร์ดไม่เคยผิดหวัง โหด มันส์ ฮา สุดๆ ตลอด และคราวนี้ชวนออกไปลุยถึงประเทศเพื่อนบ้าน สปป.ลาว จริงๆ ผมก็ไปมาหลายครั้งกับรถยนต์ค่ายต่างๆ ที่พาขับรถข้ามฝั่งไปเที่ยวกัน แต่คราวนี้แตกต่างกว่าทุกครั้งเพราะจะเป็นการเดินทางไปฝั่งใต้ของ สปป.ลาว จากการหาข้อมูลก่อนเดินทางของผม ลาวใต้นั้นขึ้นชื่อเรื่องความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติ และมีน้ำตกหลายแห่งที่นักท่องเที่ยวยังไม่ค่อยรู้จักเพราะแต่ละที่เข้าถึงค่อนข้างยาก แค่นั่งหาข้อมูลก็สนุกละ ถ้าไปถึงที่นั้นจริงๆ จะสนุกขนาดไหน

การเดินทางครั้งนี้ เพื่อย่นระยะเวลา พวกเราจึงเดินทางโดยเครื่องบิน เพื่อไปเริ่มต้นขับรถกันที่ท่าอากาศยานอุบลราชธานี ผู้ร่วมทดสอบรถครั้งนี้เป็นสื่อมวลชนทั้งสายรถยนต์ สายไลฟ์สไตล์ และบล็อกเกอร์สายท่องเที่ยว มีทั้งที่มีประสบการณ์การขับรถแบบโชกโชน และแบบมือใหม่ เดี๋ยวทริปนี้เรามาดูกันว่าจะไปกันรอดมั้ย พอเดินออกมานอกอาคารเท่านั้นแหละ เราก็มาเจอกับฝูงรถฟอร์ด เอเวอเรสต์ หลาย 10 คัน หลังจากแบ่งกลุ่มขึ้นรถกันได้เป็นที่เรียบร้อยพวกเราก็พร้อมออกเดินทางแล้ว

การเดินทางเราจะไปกันเป็นขบวนคาราวานวิ่งจากสนามบินได้ไม่นานก็มาถึงด่านตรวจคนเข้าเมืองช่องเม็ก เมื่อข้ามด่านไปก็จะเป็นเขต สปป.ลาว ซึ่งสิ่งแรกที่เราจะต้องปรับตัว และตั้งสติให้ดีคือฝั่ง สปป.ลาว เค้าจะขับรถกันในช่องจารจรด้านขวา ซึ่งมันสลับกับบ้านเรา ต่อให้มาบ่อยแค่ไหนถ้าเผลอเมื่อไรเราอาจจะขับผิดด้านด้วยความเคยชินได้

การติดสติ๊กเกอร์ภาษาลาวที่แปลเป็นไทยได้ว่า “รถคันนี้ขับพวงมาลัยขวา” เพื่อเป็นการบอกเป็นนัยๆ ให้คน สปป.ลาวรู้ว่า รถยนต์พวกนี้มาจากต่างถิ่น พวกมันคือตัวอันตราย 555

ถนนฝั่ง สปป.ลาวใน ช่วงแรกค่อนข้างดีถึงดีมาก แต่พอขับมาได้ไม่นานถนนก็ยังอยู่ในช่วงกำลังก่อสร้างปรับปรุงกันอยู่ในบางจุด แต่โดยรวมถือว่าดี ในบางจังหวะที่ต้องแซงรถคันหน้าที่ช้ากว่า ก็ต้องอาศัยความไว้ใจของเพื่อนที่นั่งมาด้วย ให้ช่วยดูทางว่าสะดวกโล่งพอจะมีระยะให้แซงมั้ย เพราะการขับรถพวงมาลัยขวาในประเทศที่ต้องแซงด้านซ้ายถือว่าค่อนข้างยาก เพราะเราไม่มีทางมองเห็นทางด้านหน้าก่อนจะแซงได้เลย

ขับรถมาจนเริ่มหิวเสียงวิทยุสื่อสารในรถก็ดังมาว่าเราจะแวะทานข้าวกันที่ โรงแรมเอราวัณ ริเวอร์ไซด์ โรงแรมระดับ 5 ดาวในเมืองปากเซ ทำเลสวยงามติดริมฝั่งโขง มองไปเห็นยอดเขาภูบาเจียง

อาหารที่ทางโรงแรมจัดให้ก็กินกันง่ายรสชาติกลางๆ แต่ทุกคนกินกันอย่างเต็มที่เพราะ คุณกิ๋ง ผู้อำนวยการฝ่ายสื่อสารองค์กร ฟอร์ด ประเทศไทย บอกกับเราว่ามื้อนี้จะเป็นมื้อสุดท้ายแล้วที่เราจะได้กินกันอิ่ม เพราะไม่รู้ว่าหลังจากมื้อนี้ไปเราจะได้กินกันตอนไหน เพราะเส้นทางที่เราจะไปค่อนข้างทุรกันดาร…โอ้ววววว

แล้วก็เป็นอย่างที่คุณกิ๋งบอก เส้นทางที่กำลังเรามุ่งหน้าไป น้ำตกแซปองไล เป็นเส้นทางที่เหมาะกับการแรลลี่มากๆ เพราะฝุ่นหนาตลอดทางขนาดขับรถตามกันห่างกันไม่เกิน 3-4 เมตร ก็มองแทบไม่เห็นกันซะแล้ว

เราได้ขับ ฟอร์ด เอเวอเรสต์ ผ่านทั้งลำธารเล็กใหญ่ ทุกลำธารที่ผ่านมาทั้งที่ใต้น้ำมีหินเล็กใหญ่ และดินทรายเหลวๆ แต่เราก็สามารถผ่านไปได้อย่างชิลๆ ตอนแรกผมเองก็แอบเกร็งๆ อยู่เหมือนกันว่าจะขับไปติดตรงไหนให้เป็นภาระขบวนคาราวานมั้ย เพราะไม่ได้ขับรถในเส้นทางแบบนี้บ่อยนัก แต่เราเชื่อมั่นในรถ และเพื่อนๆ พี่ๆ สื่อมวลชนที่มากด้วยประสบการณ์ช่วยดูไลน์ในการวิ่ง ก็เลยผ่านมากันได้ทั้งคาราวาน

คิดดูละกันครับว่า ฟอร์ด เอเวอเรสต์ ช่วงล่างนิ่มนวลชวนฝันขนาดไหน ขนาดเส้นทางที่วิ่งผ่านมาเละเทะอย่างกะผิวดวงจันทร์ เพื่อนผมยังหลับสนิทได้ขนาดนี้…เอ๊ะ! หรือว่าเป็นลม 555

ทีมงานแจ้งเข้ามาในวิทยุสื่อสารในรถ “ผ่านลำธารนี้ไปเราก็จะถึง น้ำตกแซปองไล ซึ่งเป็นไฮไลท์แรกของเราในทริปนี้” –ช่วงขายของ…ผ่าม!– ด้วยระบบการขับเคลื่อน 4 ล้อ อัจฉริยะ Terrain Management (i4WD with Terrain Management System – i4WD TMS) ซึ่งผู้ขับขี่สามารถปรับรูปโหมดการขับเคลื่อนให้เหมาะสมกับสภาพถนน ไม่ว่าจะเป็นการขับลุยโคลน พื้นทราย หินกรวดขรุขระ รวมถึงการลุยน้ำข้ามลำธาร ทำให้เส้นทางที่ผ่านมานั้นเหมือนเป็นเรื่องขี้ผง

โอ้โห้! คุ้มค่ากับการขับรถกินฝุ่นเข้ามาจริงๆ สวยงามสมคำล่ำลือ แม้ว่าน้ำจะน้อยไปเพราะเป็นช่วงอากาศหนาวแต่ก็ไม่ลดทอนความสวยงามอลังการของน้ำตกแซปองไลที่ซ่อนตัวอยู่ในธรรมชาติที่สมบูรณ์

ถึงน้ำน้อยแต่ก็มีละอองน้ำฟุ้งขึ้นมาสร้างความสดชื่นให้กับพวกเราอยู่ไม่น้อย มองจากมุมสูงยิ่งรับรู้ได้ถึงความอลังการที่ธรรมชาติสร้างขึ้น

ใครจะไปรีบไปตอนนี้นะครับ เพราะการเข้าถึงน้ำตกแซปองไลยังค่อนข้างลำบากอยู่ เพราะต้องมากับรถยนต์ที่มีสมรรถนะที่ดี มีระบบช่วงล่างที่แข็งแรง และที่สำคัญต้องมีระบบขับเคลื่อน 4 ล้อ ไม่งั้นคุณอาจจะเข้ามาไม่ถึงก็ได้

เราสามารถเดินเข้าไปด้านหน้าของน้ำตกเพื่อชมความงามใกล้ๆ ได้ แต่ถ้าเป็นช่วงหน้าฝนที่น้ำมาก ก็ไม่แนะนำให้เดินเข้าไปเพราะทางเดินเป็นหินใหญ่เล็ก มีความคมอยู่พอตัวถ้าเดินไม่ระวังอาจจะลื่นตกลงไป หรือโดนหินบาดจนหมดสนุกเอาง่ายๆ

พระอาทิตย์เริ่มตกละเราคงต้องรีบเดินทางต่อไปที่ตั้งแคมป์เพราะถ้าเกิดฟ้ามืดขึ้นมาเราจะลำบากเพราะแถวนี้ไม่มีที่พักแบบเป็นหลักแหล่ง เพราะทั้งหมดยังคงเป็นพื้นที่ธรรมชาติ
เป็นการได้กลับมานอนเต็นท์อีกครั้งหลังจากไม่ได้นอนมาหลายปี แต่สำหรับการนอนเต็นท์ที่อยู่บนหลังคานั้นขอบอกเลยว่าครั้งแรก เห็นเต็นท์อยู่บนหลังคารถอย่างนี้ถามว่าหลังคารถเป็นอะไรมั้ย บอกได้เลยว่าสบายเพราะเต็นท์ถูกออกแบบมาให้วางไว้บนคานรับน้ำหนักของ ฟอร์ด เอเวอเรสต์ อยู่แล้วส่วนการกางนั้นก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไรเพราะมีเจ้าหน้าที่ดูแลเต็นท์มากางให้ เท่าที่ยืนดูเค้าจัดการกางเต็นท์นึงใช้เวลาไม่ถึง 10 นาที

พอตกค่ำกิจกรรมที่เราทำกันได้คือบาร์บีคิว และใครเล่นกีตาร์ได้ร้องเพลงได้ ก็จัดการสร้างความบันเทิงกันไป เพราะพื้นที่ๆ เราอยู่นั้นมันบอดทั้งสัญญาณโทรศัพท์ และสัญญาณอินเตอร์เน็ต เรียกว่าเป็นพื้นที่ๆ ตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือการพูดคุย ร้องรำทำเพลงกันไป ก็ดีเหมือนกันเหมือนเราได้กับมาสู่สังคมแบบที่เราห่างหายไปนานมาก

หลังจากสนุกสนานกันจนแบตหมดเราก็แยกย้ายกันไปนอน เพื่อเตรียมไปลุยกันต่อในวันรุ่งขึ้น ซึ่งกิจกรรมที่เราจะได้เจอในวันพรุ่งนี้เป็นกิจกรรมท้าความตาย เรารู้แค่นั้นแหละส่วนจะเป็นกิจกรรมอะไรพรุ่งนี้เราไปลุยด้วยกัน….ส่วนตอนนี้กู๊ดไนท์!

ตื่นมาพึ่งได้เห็นชัดๆ ว่าที่ ฟอลล์ วิว รีสอร์ท ตาดอีตู้ มันสวยงามน่าอยู่เพียงไหน เพราะเมื่อวานกว่าเราจะเดินมาถึงที่นี่ก็มืดซะแล้ว (ความเดิมตอนที่แล้ว) ห้องที่เราพักอยู่บนเนินเขา ในห้องมีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครันที่สำคัญมีน้ำร้อนให้อาบ…สุดยอด

วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้ขับ ฟอร์ด เอเวอเรสต์ ลุยในลาวใต้ อากาศวันนี้ก็ยังคงเย็นสบายจากเครื่องวัดอุญภูมิแบบดิจิตอลแสดงผลที่ 13.8 องศาเซลเซียส ที่ฟอลล์ วิว รีสอร์ท ตาดอีตู้ เป็นที่พักที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากน้ำตกตาดอีตู้ เพียงไม่กี่ร้อยเมตรเราก็สามารถเดินไปชม หรือจะลงไปเล่นน้ำตกได้

เดินมาชิลๆ ยังไม่ทันเหนื่อยเราก็มาพบกับน้ำตกขนาดไม่ใหญ่ ไม่เล็ก นับเป็นข้ได้เปรียบของที่พักที่นี้ที่มีน้ำตกอยู่ในบริเวญรีสอร์ท

ทางลงไปด้านล่างของน้ำตก ตาดอีตู้ก็เป็นบันไดปูนค่อนข้างชันเสียดายเวลาเรามีไม่มาก เพราะวันนี้เรามีต้องเดินทางไกลเพื่อไปชมปราสาทวัดพู ซึ่งเป็นมรดกโลกแห่งเมืองปากเซ กันอีก (จริงลองเดินลงไปครึ่งทางละ พอหันหลังกลับไปมองทางโคตรชันเลยไม่ลงละ…เหนื่อย!)

ระหว่างเดินกลับห้องพักเพื่อจะเก้บข้าวของออกเดินทางกันต่อ ก็เจอกับเด็กนักเรียนที่กำลังเดินข้ามสะพานไม้ไผ่มา ผมเลยทักทายด้วยภาษาลาวที่ได้ร่ำเรียนมาอย่างมั้นใจว่า “สบายดี” เด็กๆ ตอบรับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ผมถามต่อทันทีว่าเดินมาจากไหนกัน คำตอบที่ได้คือเดินมาจากหมู่บ้านชนเผ่า “ตะโอย” ห่างไปแค่เชิงเขานี้เอง อ้าว…บ้านชนเผ่าตะโอยที่เมื่อวานไปดุไร่กาแฟนิหว่า แล้วที่เมื่อวานพวกตูขับรถกันตั้งไกลคือขับรถเล่นอ้อมเขาจนมืดเหรอเนี้ย….เวงกำ

วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้อยู่กับ ฟอร์ด เอเวอเรสต์ ขาลุยในลาวใต้แล้วเส้นทางวันนี้ที่จะไปก็เป็นเส้นทางบนถนนวิ่งกันยาวๆ ถนนเส้นที่เราวิ่งจะต้องเสียค่าผ่านทางเหมือนจ่ายค่าทางด่วนบ้านเรา

ระหว่างรอจ่ายเงินผ่านด่านก็หันไปเห็นว่าคนลาวก็นิยมถ่ายพรีเวดดิ้งเหมือนกัน…ยินดีกับบ่าวสาวด้วยครับ

เอามาให้ดูกันว่าค่าผ่านทางที่นี้ราคาเท่าไร สกุลเงินลาวเรียกเป็นกีบ(LAK) ลองคำนวนกันดูค่าเงินในวันที่ผมไปจะอยู่ที่ราวๆ 20 บาท = 5,299.00 กีบ LAK

จ่ายค่าผ่านทางแล้วก็สบายตัววิ่งกันบนทางเรียบๆ ยาวๆ เพลินๆ คนขับก็ขับไป คนที่ไม่ได้ขับก็นอนหลับกันยาวๆ ภูเขาที่เห็นข้างหน้านั้นชาวบ้านแถวนั้นเรียกว่า “ภูเกล้า” ซึ่งเป็นที่ตั้งของ ปราสาทหินวัดพูที่เรากำลังมุ่งหน้าไป

ทางที่เราจะเดินผ่านไปสู่ตัวปราสาทวัดพูจะเป็นทางที่ปูพื้นด้วยหิน และมีเสาเรียงรายยาวไปไกลจนสุดทางดูอลังการซึ่งก็ไม่แปลกเพราะทางเดินนี้เมื่อก่อนจะเป็นทางเดินสำหรับกษัตริย์เท่านั้นประชาชนห้ามขึ้นมาเดินเด็ดขาดแต่นั้นมันก็ผ่านมาหลายร้อยปีละ

ต้นตาลคู่ เป็นมุมไฮไลท์ที่ทุกคนต้องมายืนถ่ายรูปตรงนี้ว่าข้าได้มาถึงทางเข้าสู่ปราสาทหินวัดพูแล้ว หลังจากเดินผ่านต้นตาลคู่ก็จะเป็นบันไดหินที่มีความชัน และสูงเอาเรื่องอยู่พอสมควร ซึ่งเมื่อพร้อมแล้วเราก็ไปกันเลย

ระหว่างทางเดินไปบันไดหินผมแอบได้ยินไกด์ชาวลาวสปีคกับชาวญี่ปุ่นว่า (ขอแปลไทยเลยละกัน) ใครที่ได้เจอดอกจำปาลาว 6 กรีบจะถือว่าโชคดีมากกกกกกก ซึ่งปกติแล้วดอกจำปาลาว หรือลีลาวดีนั้นตามสายพันธุ์จะมีเพียง 5 กรีบเท่านั้น พอผมเดินไปอีกแค่ 2 ก้าวผมก็เจอดอกจำปาลาว 6 กรีบซะแล้ว แปลว่าวันนี้ผมจะโชคดีแล้วสินะ…ทำไมเจอง่ายจังไม่สนุกเลย 555

เอาละเรามาถึงบันไดทางขึ้นแล้ว การขึ้นบันไดแต่ละชั้นต้องขึ้นอย่างตั้งใจและระมัดระวังเพราะนอกจากแต่ละขั้นจะสูงแล้ว ห้าบันไดยังแคบมากอีกด้วย ถ้าพลาดพลั่งตกลงมาถ้าโชคดีคงแค่ขาหัก แต่ถ้าซวยสุดๆ คงคอหักตาย แต่วันนี้เราพกโชคมาเต็มๆ บวกกับสติเต็มร้อยเราต้องไม่พลาด

ใครที่เห็นบันไดทางขึ้นแล้วเกิดตัดใจไม่ขึ้นมา ผมบอกเลยว่าน่าเสียดายมากเพราะเมื่อขึ้นมาถึงบนนี้ความเหนื่อยก็หายไปหมดสิ้นเมื่อเราซื้อน้ำเปล่าเย็นๆ ดื่ม บนนี้มีน้ำเปล่าขายด้วยที่ไทยขาย 7บาท 10บาท บนนี้ขาย 45 บาทจ้าาา ก็ต้องยอมให้เค้าไปเพราะกกว่าเค้าจะแบกน้ำขึ้นมาขายมันก็ลำบากเอาเรื่องอยู่ ดื่มน้ำให้ชื่นใจแล้วชมวิวแบบ 360 องศามันสุดยอดจนต้องตะโกนออกไปว่า”เหินฟ้าาาาาาาา” (หลายคนอาจเกิดไม่ทันมุกนี้) 

ถึงปรางค์ประธานตั้งอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของเทวรูป ทับหลัง และต้นไม้น้อยใหญ่ ในอดีตมีการต่อรางน้ำที่ไหลออกจากหินย้อยในหลืบถ้ำบริเวณด้านหลังมาสู่ศิวลึงค์ที่ประดิษฐานอยู่ภายในองค์ประธาน เพื่อใช้ประกอบพิธีกรรม

ปราสาทหินวัดพูหรือที่ชาวลาวนิยมเรียกกันว่า ภูเกล้า โบราณสถานสำคัญของประเทศลาว ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์กร UNESCO ให้เป็นมรดกโลกในปี 2544 โดยปราสาทหินวัดพูแห่งนี้ มีอายุมากกว่าหนึ่งพันปีและมีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบเขมร สร้างขึ้นจากหินทรายและอิฐ ทั้งยังเคยเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ รวมถึงแหล่งอารยธรรมโบราณยาวนานถึง 3 สมัย ได้แก่ อาณาจักรเจนละ อาณาจักรขอม และอาณาจักรล้านช้าง

ใครจะไหว้พระด้านในปราสาทก็ไม่ต้องกังวลว่าจะต้องหอบดอกไม้ธูปเทียนขึ้นมากันเอง เพราะด้านหน้าของปราสาทมีชาวบ้านมานั่งเตรียมดอกไม้ธูปเทียนคอยให้บริการอยู่แล้ว

ปราสาทวัดพูแห่งนี้ในอดีตเคยเป็นเทวาลัยในศาสนาฮินดูไศวนิกาย แต่ปัจุบันศิวลึงค์ได้ถูกนำออกมาและเปลี่ยนไปเป็นพระพุทธรูปแทน ชาวบ้านนิยมนำดอกไม้ธูปเทียนมาบูชา และเรียกปรางค์ประธานแห่งนี้ว่า หอไหว้

เมื่อเดินมาด้านหลังของปราสาทเราจะเจอกับ ภาพแกะสลักบนผาหินทราย เป็นภาพ “ตรีมูรติ” ตามความเชื่อพราหมณ์-ฮินดู แต่สำหรับคนไทยเราคงไม่พ้นขอให้สมหวังในเรื่องของความรักแน่ๆ แต่ที่หน้าแปลกใจคือทำไมมีการแกะสลักชื่อคนไว้ด้วยแถมยังเป็นภาษาไทยอีกตั้งหากสลักว่า “พิชิต ปรีชากร”

หลายคนอาจสงสัยว่า “พิชิต ปรีชากร” คือใคร ผมก็ไม่รู้เหมือนกันจนได้ไปค้นเจอจากวิกิพีเดียจึงมาทราบว่าชื่อที่สลักอยู่นั้นคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคัคณางคยุคล กรมหลวงพิชิตปรีชากร ซึ่งแกะไว้ทำไมผมก้ไม่รู้เหมือนกันผมเกิดไม่ทัน

ขาขึ้นมันยังพอเกาะขุ้นบันไดขึ้นมาได้ แต่ตอนลงนี้โคตรเสียวต้องเอียงๆ ตัวลงไม่งั้นมีกลิ้งตกลงไปคอหักตายแน่นอน

ระหว่างที่ขับรถเพลินๆ เพื่อเดินทางไปยังสนามบินเพื่อที่จะกลับไทยก็มีเสียงวิทยุสื่อสารดังขึ้น “ขบวนชะลอความเร็ว ขบวนชะลอความเร็ว” เราก็งงว่าเกิดอะไรขึ้น ผมรีบยกเท้าออกจากคันเร่งทันทีเพื่อชะลอความเร็วตามคำสั่ง ไม่ทันไรผมก็เห็นเด็กๆ ยืนอยู่ข้างทางท่ามกลางฝุ่นหนา เด็กๆ ตัวเต็มไปด้วยฝุ่นสภาพไม่ต่างอะไรกับกุ้งชุปแป้งทอด

สะพานข้ามแม่น้ำโขง ปากเซ สะพานมิตรภาพ ลาว-ญี่ปุ่น ระหว่างที่ข้ามสะพานเพื่อจะกลับบ้านก็แอบใจหายที่เราจะต้องจากลาลาวใต้กันแล้ว แต่ยังไงซะเราก็จะไม่มีวันลืมประสพการณ์ 3 วัน 2 คืนในลาวใต้ ที่เราได้ลุยไปกับ ฟอร์ด เอเวอเรสต์ รถเอสยูวีสมรรถนะสูงรูปหล่อพันธุ์แกร่ง แถมยังอัดแน่นด้วยเทคโนโลยี ที่สามารถพาเราลุยไปได้ในทุกเส้นทาง และงานนี้ต้องขอขอบคุณ ฟอร์ด ประเทศไทย ทีมงานทุกท่านทั้งเบื้องหน้า และเบื้องหลัง ที่พาเราไปเปิดโลกแห่งการผจญภัยอันไร้พรหมแดนถึงลาวใต้ และดูแลพวกเราเป็นอย่างดีแม้เส้นทาง ที่พัก อาหารการกินจะไม่ได้ดีเลิศ แต่สิ่งที่ได้มันช่างดีต่อใจ

ข้อมูลอ้างอิงจาก
th.wikipedia.org/wiki/ปราสาทหินวัดพู

www.siamganesh.com

ตื่นขึ้นมาพร้อมความสดใสรับวันใหม่ (ความเดิมตอนที่แล้ว) หลังจากที่เมื่อวานเราได้เดินทางไกลจากสนามบินอุบลราชธานีด้วยสุดยอดรถยนต์เอนกประสงค์ ฟอร์ด เอเวอเรสต์ ผ่านทางฝุ่น และลำธารน้อยใหญ่เพื่อไปเที่ยวชมความอลังการของน้ำตกแซปองไล และได้มากางเต็นท์พักแรมกันบริเวณไม่ไกลจากน้ำตกแซปองไลเท่าไรนัก

การนอนในเต็นท์ที่ติดอยู่บนหลังคารถนั้นนอกจากความสะดวกในเรื่องของการขนย้ายแล้วยังให้ความปลอดภัยจากสัตว์เล็กใหญ่ที่จะมาทำร้ายเรายามค่ำคืน แถมยังง่ายในเรื่องของการกางออกและจัดเก็บสะดวกรวดเร็ว เหมาะกับเหล่าบรรดาพ่อบ้านที่มักจะเข้าบ้านไม่ได้เมื่อเมียทำโทษ

พระอาทิตย์ขึ้นแล้วพวกเรารีบเก็บของพร้อมที่จะออกเดินทาง เพราะกิจกรรมที่เราจะทำวันนี้มีมากมายเสียเหลือเกิน ตารางคร่าวๆ ที่จะทำวันนี้คือเราจะไปทำความดีต่อสังคมโดยการไปมอบสิ่งของที่จำเป็นกับเด็กๆ ในโรงเรียนสมบูนไชย ซึ่งห่างไกลความเจริญ หลังจากนั้นเราจะไปเล่นซิปไลน์ท้านรกกันที่น้ำตกตาดฟาน พร้อมแล้วก็ไปกันเลยยยย

จากจุดที่เราพักไม่ไกลนักมีน้ำตกที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่งที่เราไม่ควรพลาดเพราะใช้เวลาเดินทางไม่ถึง 10 นาทีแล้วจะรออะไร…

น้ำตกแซพระ เป็นน้ำตกอีกที่ๆ น้อยคนที่จะรู้จักและได้มาเยือนเพราะไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเข้ามา (นอกเสียจากจะขับรถที่มีระบบช่วงล่างที่ดี และควรเป็นระบบขับเคลื่อน 4 ล้อ) แต่ก็เริ่มมีบริษัททัวร์ทั้งไทย และ สปป.ลาว จัดทริปพาเข้ามาเหมือนกัน

มองจากด้านหน้าว่ายิ่งใหญ่แล้ว มองจากมุมบนด้วยกล้องจากเครื่องบินโดรนยิ่งเห็นความอลังการของธรรมชาติ พอดีช่วงที่เรามาไม่ใช่หน้าน้ำ ถ้าเป็นหน้าฝนล่ะก้อ จะสวยงามขนาดไหน แต่โอกาสจะเข้ามาในหน้าฝนน่าจะยากมากเพราะนอกจากจะมีรถที่ดีพร้อมแล้วทักษะการขับขี่บนเส้นทางออฟโรดก็ต้องเยี่ยมยอดอีกด้วย ไม่งั้นคงมีกลิ้งตกเขาตกห้วยเป็นแน่

และแล้วพวกเราก็ได้มาเดินทางถึงโรงเรียนสมบูนไชย แค่ทางเข้าโรงเรียนเราก็ได้ทดสอบระบบช่วงล่างไปในตัว ระบบช่วงล่างของ ฟอร์ด เอเวอเรสต์ ผสานการทำงานได้อย่างลงตัวแม้ล้อด้านนึงจะลอยจากพื้นก็ตาม … ของแบบนี้เล่าไปใครจะเชื่อมันต้องลองเอง!
 คงมีคำถามนี้อยู่ในใจใครหลายๆ คนว่าทำไม ฟอร์ด ประเทศไทย ไม่มาพัฒนา หรือบริจาคสิ่งของให้กับโรงเรียน หรือชุมชนผู้ยากไร้ในเมืองไทยก่อนทั้งๆ ที่เมืองไทยก็ยังมีความต้องการเรื่องพวกนี้อยู่ ผมตอบตรงนี้แทน ฟอร์ด ประเทศไทย ได้เลยว่าเค้าก็ทำสาธารณประโยชน์ในไทยทุกครั้งที่ออกทริปเหมือนกันนะแหละ — ตอบแบบไม่ได้ค่าโฆษณา ว่าจะเข้าไปขอโฆษณาอยู่ — แต่พอดีทริปนี้มาลุยกันใน สปป.ลาว เค้าก็เลยมาทำประโยชน์ให้ที่นี้โดยผ่านการเลือกจากเจ้าหน้าที่ของทาง สปป.ลาวเอง

การมาของคาราวาน ฟอร์ด เอเวอเรสต์ ของพวกเราไม่ใช่แค่เพียงเอาของมามอบให้แล้วก็จากไป แต่พวกเรายังมาร่วมในการพัฒนาโรงเรียนอีกด้วย ใครถนัดอะไรก็แยกย้ายกันไปทำ สื่อบางคนถนัดงานช่างก็ไปช่วยกันเอาเสาประตูฟุตบอลมาประกอบ บางคนถึงขั้นไปช่วยมุงหลังคาสังกะสี ส่วนตัวผมนั้นผู้ชายธาตุดินก็ไปปลูกต้นไม้สิคร๊าบบบบบบ
เราเดินทางกันต่อเพื่อมุ่งหน้าสู่สุดยอดน้ำตกและสุดยอดกิจกรรมสุดท้าทาย ณ น้ำตกตาดฟาน ในเส้นทางที่ คาราวานฟอร์ด เอเวอเรสต์ กำลังไปนั้นต้องเจอกับเส้นทางที่ลาดชันและโค้งมากมายแต่ ฟอร์ด เอเวอเรสต์ ก็สามารถผ่านไปได้อย่างสบาย –ช่วงขายของ…ผ่าม!– ด้วยเทคโนโลยีที่ตอบสนองต่อการขับขี่แบบออฟโรดอย่างครบครัน ไม่ว่าจะเป็น ระบบควบคุมความเร็วขณะลงเขา (Hill Descent Control) ที่ช่วยควบคุมการขับลงเขาที่เสริมแรงเบรกในระดับความเร็วต่อเนื่อง และระบบช่วยการออกตัวขณะจอดรถบนทางลาดชัน (Hill Launch Assist) ที่ช่วยให้ผู้ขับขี่ขับรถบนทางลาดชันได้อย่างมั่นใจ
น้ำตกตาดฟาน (Tad Fane Waterfall) ได้ชื่อว่าเป็นน้ำตกที่สูงที่สุดในแขวงจำปาสัก และยังมีความสวยงามมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศลาวอีกด้วย น้ำตกแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของแหล่งท่องเที่ยวใน Dong Hua Sao National Protected Area ตั้งอยู่ในพื้นที่ราบสูงโบโลเวน (Bolaven Plateau) เมืองปากซอง (Paksong) แขวงจำปาสัก ประเทศลาว ซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองปากเซ (Pakse) และไม่ไกลจากประเทศไทยเท่าไร


และเหตุที่ทำให้เรามา ณ จุดนี้ไม่ใช่เพียงแค่การเกาะรั้วดูความยิ่งใหญ่ของน้ำตกตาดฟานอย่างไกลๆ แค่นั้น มาถึงนี่ทั้งทีเราก็ต้องมาเล่น Zipline สิ Zipline ของที่นี้ได้ชื่อว่าสนุก ตื่นเต้น หวาดเสียว ติดอันดับต้นๆ ของโลก ผมในฐานะคนที่ชอบเล่นอะไรอย่างนี้อยู่แล้วจะพลาดได้ไง เอาจริงๆ ยอมรับตรงๆ เลยดีกว่าจริงๆ แล้วนั้นผมเป็นคนกลัวความสูงมากและครั้งนี้จะเป็นการเล่น Zipline ครั้งแรกในชีวิตของผม
หลังจากใส่อุปกรณ์ครบแล้วทุกคนก็ต้องไปเรียนรู้การใช้อุปกรณ์ต่างๆ จากสลิงที่ผูกอยู่ระหว่างต้นไม้เตี้ยๆ สิ่งที่ต้องระวังมากที่สุดคือเรื่องการเบรกเพราะถ้าเราจับไม่ถูกต้องนอกจากจะเบรกไม่อยู่แล้วมือเราอาจจะแหกได้

น้ำตกตาดฟาน เป็นน้ำตกสูงใหญ่ มีลักษณะเป็นสายน้ำ 2 สาย ไหลลงมาจากหน้าผาสูงชันสู่กลางหุบเขา โดยสายน้ำดังกล่าวไหลมาจากแม่น้ำสองสาย คือ Champi River และ Pak Koot River น้ำจำนวนมากมายจะไหลผ่านป่าเขาแล้วไหลดิ่งลงหน้าผาสูงชัน 90 องศา สู่แอ่งน้ำกลางหุบเขาเบื้องล่าง ด้วยความสูงกว่า 120 เมตร

เมื่อตัดสินใจออกตัวไปแล้วเราก็ต้องเล่นจนจบระยะทาง ช่วงแรกยาวประมาณ 450-500 เมตร เป็นระยะทางเกือบครึ่งกิโลเมตรที่ช่างนานแสนนาน เป็นความเสียวที่ยาวนานที่สุดตั้งแต่เคยเจอมา หลังจากผ่านเส้นแรกไปแล้วก็ยังมีอีก 4 เส้นให้โหนวนไปจนครบรอบ ระหว่างทางก็มีทั้งปีนต้นไม้ เดินขึ้นเขา กว่าจะจบรอบลงมาก็เล่นเอาขาสั่นปากซีดไปตามๆ กัน …สรุปคือถ้ามาถึงตรงนี้ผมอยากให้ได้ลองจริงคุ้มมมมม…รอดมาแล้วพูดอะไรก็ได้

หลังจากนั่งพักให้ขาหายสั่นจากการเล่น Zipline แล้วที่สุดท้ายที่เราจะไปเยี่ยมในวันนี้คือหมู่บ้านชนเผ่า “ตะโอย” ซึ่งเป็นหมู่บ้านชนเผ่าที่อาศัยอยู่อย่างเรียบง่ายบริเวณใกล้เชิงเขาท่ามกลางธรรมชาติอันสวยงาม
ชาวตะโอยมีวิถีชีวิตที่น่าสนใจ ด้วยจารีตประเพณีการบูชาเจ้าอย่างเคร่งครัดและวัฒนธรรมอันมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ชาวบ้านยังนิยมปลูกไม้อุตสาหกรรม ไม้ผล กาแฟ เลี้ยงสัตว์ใหญ่ รวมถึงงานหัตถกรรม และงานผ้าที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในตลาดเวียงจันทน์

หมดไปอีกวันกับสิ่งที่ได้ในวันนี้คืออิ่มบุญจากการได้ทำสาธารณะประโยชน์ที่โรงเรียนสมบูนไชย ได้เสียว และเหนื่อยสุดๆ กับการเล่น Zipline ชมความงามของน้ำตกตาดฟาน และการเยี่ยมชมไร่กาแฟของหมู่บ้านเผ่าตะโอย ถ้าใครเป็นคอกาแฟคงได้ขนเมล็ดกาแฟสดๆ จากไร่กลับบ้านสัก 5-6 กิโล และในวันพรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายของทริปตะลุยลาวใต้กับ ฟอร์ด เอเวอเรสต์แล้ว ไว้ตอนหน้าเราไปเที่ยวกันอีก วันนี้ราตรีสวัสดิ์

หลังจาก All-New BMW M5 เปิดตัวเผยโฉมผ่านสื่อต่างๆ ไปได้ไม่นาน ทำให้เหล่าบิมเมอร์เกิดอาการครั่นเนื้อครั่นตัวอยากเห็น All-New BMW M5 คันจริงๆ ว่ามันจะสวยดุดันขนาดไหน ในที่สุดเราก็จะมีโอกาสได้พบกับ All-New BMW M5 คันจริงๆ อย่างใกล้ชิดเป็นครั้งแรกสักทีในงาน บางกอก อินเตอร์เนชั่นแนล มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 39 ที่จะเกิดขึ้นในวันที่ 28 มีนาคมนี้

BMW M5 เจนเนอเรชั่นที่ 6 ยังคงความเป็นรถยนต์ซีดานที่มีความหรูหรา แต่เมื่อมีรหัส M แปะอยู่ เรารู้ทันทีเลยว่ามันต้องมาพร้อมความแรง และดุดันแน่นอน และที่สำคัญเป็นครั้งแรกของ BMW M5 ที่มีระบบขับเคลื่อน 4 ล้อจากเทคโนโลยี M xDrive ที่จะสร้างความเร้าใจให้กับผู้ขับขี่ BMW M5 ถือได้ว่าเป็นยานยนต์ที่มีความแรง และเทคโนโลยีอันล้ำสมัยผสานกันอย่างลงตัว
ในงานมอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 39 นอกจากเราจะได้พบกับ All-New BMW M5 คันจริงเป็นครั้งแรกแล้วทาง BMW Thailand ยังมีเซอร์ไพรส์ให้กับเหล่าบิมเมอร์โดยการเอา All-New BMW M5 สีพิเศษ Pure Metal Silver Edition ซึ่งความพิเศษของสีเงินตัวนี้อยู่ที่การเคลือบด้วยไหม และเม็ดสีโลหะชนิดพิเศษที่สามารถสะท้อนแสงได้ดีกว่าสีเงินอื่นๆ ที่ไม่เหมือนใคร
เคล็ดลับของความงามอยู่ที่การผสมผสานเม็ดสีพิเศษเข้ากับพื้นฐานของสีน้ำ และอลูมิเนียมทำให้สีที่ได้มีความสม่ำเสมอ และส่องประกายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของสี Pure Metal Silver ที่ให้ความสวยงามกว่าสีเมทัลลิคทั่วๆ ไป

นอกจากสูตรผสมสีที่เป็นสูตรลับเฉพาะของ BMW ขั้นตอนการผลิตก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน สี Pure Metal Silver นี้ถือได้ว่าเป็นงานอาร์ตเลยก็ว่าได้ เพราะจะพ่นโดยช่างที่เชี่ยวชาญในด้านการพ่นสีโดยเฉพาะ เพื่อให้ได้ความปราณีตและความสม่ำเสมอของเม็ดสี
เพื่อความมั่นใจว่ารถคันนี้จะไม่มีตำหนิแม้แต่น้อยจึงมีการตรวจสอบความเรียบร้อยซ้ำอีก 3 ครั้ง แต่จริงๆ คือจะตรวจซ้ำทุกอณูจนกว่าจะได้พื้นผิวที่สมบูรณ์ 100% หลังจากสีแห้งแล้วก็จะทำการตรวจอย่างละเอียดอีกครั้งหนึ่ง หากพบว่าพื้นผิวตรงไหนไม่เรียบร้อยก็จะแก้ไขในทันที

จากนั้นตัวถังจะได้รับการเคลือบด้วยโลหะเคลือบเงาของ Glacier Silver Metal เพื่อให้ได้สี Pure Metal Silver ที่สวยงามแปลกตากว่าสีเงินทั่วๆ ไปที่เคยเห็นกัน และแน่นอนทางผู้ชำนาญเรื่องสีก็จะเข้าทำการตรวจสอบพื้นผิวอีกครั้งก่อนที่จะมีการเคลือบผิวชั้นสุดท้าย
ขั้นตอนสุดท้ายคือการทำความสะอาดตัวถังด้วยการเป่าลม และจะตรวจงานอย่างละเอียดด้วยการลูบด้วยมือก่อนจะถูกอนุมัติเพื่อเคลื่อนย้ายไปสู่การประกอบเป็น BMW M5 Pure Metal Silver Edition ที่สวยงาม และทรงคุณค่าต่อไป
เหล่าบิมเมอร์สามารถมาสัมผัสลูบคลำา BMW M5 Pure Metal Silver Edition ตัวจริงและสามารถจับจองเป็นเจ้าของก่อนใครได้แล้วในงานมอเตอร์โชว์ ที่บูธบีเอ็มดับเบิลยู ตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม – 8 เมษายน 2561